Autoryzowane testy sieci
Layer7 mierzy aplikację. Zakładka Layer4 w tym samym panelu mierzy ścieżkę pakietów i obie nigdy nie odpowiadają na to samo pytanie.
Tylko autoryzowane testy. Każdy cel jest weryfikowany przez DNS przed testem.
Hub, potem sekcja Layer7. Adres URL zajmuje miejsce IP, po nim idą czas w sekundach i metoda. Gdy test rusza, metryki na żywo odświeżają się na tym samym ekranie. Zakładka jest otwarta na darmowych kontach bez blokad metod; plan darmowy przycina okno, a płatne sięgają 5000 sekund.
Flood GET i POST niosą wolumen żądań. Wolne ciało trzyma wątki zajęte bez kończenia żądania. Churn uścisku TLS odsłania koszt kryptografii. Każda metoda uderza w inną kolejkę, więc każda daje inną krzywą. Dwie naraz spłaszczają dwa zachowania do jednej średniej, a pierwszy test czyta się najlepiej z GET.
Żądania na sekundę, wskaźnik odpowiedzi, opóźnienie i rozkład kodów błędów. Utrata pakietów jest tu niewidoczna i mierzy ją zakładka DDoS Stresser w pakietach na sekundę. Strona może być bez zarzutu na poziomie pakietów i paść przy 300 żądaniach na sekundę w płatności, dokładnie w tej luce mieści się ta strona.
Wątki PHP-FPM lub Node, potem połączenia do bazy, potem wszystko, co woła stronę trzecią. Instalacja z dwudziestoma wątkami zatrzymuje się na dwudziestu równoczesnych żądaniach, nie na okrągłej liczbie. MySQL dostarcza max_connections 151, a pula otwierająca połączenie na żądanie dochodzi tam długo przed tym, jak CPU wygląda na zajęty. Oba limity to konfiguracja, dlatego poprawka często zajmuje popołudnie.
Zacznij od tempa żądań: płasko przez cały przebieg czy zjeżdża. Potem wskaźnik odpowiedzi i opóźnienie. Spadek wskaźnika przy rosnącym opóźnieniu oznacza aplikację ustawiającą się w kolejce. 500 wskazuje aplikację, 502 lub 504 proxy pomiędzy, a 429 limit tempa, który robi swoje. Bez tego podziału zostaje zdanie, że strona była wolna.
JavaScriptu, sesji po logowaniu i operatora płatności. Prawdziwa płatność weryfikuje kartę w przeglądarce, przekierowuje do 3D Secure i wraca webhookiem, a nic z tego nie leży na ścieżce żądania. Przepływy z koszykiem lub sesją wymagają dodatkowo skryptu, a kolejność z Website Stresser jest punktem startu, nie zamiennikiem.
k6 lub Playwright zapisują ścieżkę: logowanie, szukanie, koszyk, płatność, z czasem namysłu między krokami. Stresser trzyma jeden endpoint w stałym tempie i podaje punkt, w którym przestaje odpowiadać poprawnie. Używaj obu w tej kolejności, najpierw skrypt dla przepływu, potem stresser dla sufitu jednego endpointu.
Porównanie wymaga tego samego celu, metody i okna; jeśli zmieniła się tylko data, masz test regresji. Panel stressera trzyma te pola razem z przebiegiem. Najtańszy pierwszy przebieg to plan Free Stresser, Free L7 Stresser prowadzi wariant HTTP, a IP Stresser Free buduje ten sam zapis na poziomie pakietów.
Layer 4 przenosi pakiety i mierzy ścieżkę sieci; Layer 7 wysyła żądania HTTP i mierzy aplikację.
20+ metod Layer7, jedna na test.
Nie ma ogólnej liczby. Endpoint z pamięcią podręczną obsłuży dziesiątki tysięcy; płatność pisząca do trzech tabel męczy się po kilkuset.
Nie. Tylko systemy własne lub takie, na które masz pisemną zgodę.
Przy ciepłej pamięci podręcznej głównie brzeg. Aby dotrzeć do originu, ominąć pamięć.
Krótki w planie darmowym, do 5000 sekund w płatnych.
Trial credit from live support or the $0 Basic plan, same panel and same method list. The report matches what the paid plans produce.